نقد و بررسی کتاب های اسباب نزول
15 بازدید
محل نشر: پژوهش های قرآنی » تابستان 1374 - شماره 2 (32 صفحه - از 125 تا 156)
نقش: نویسنده
وضعیت چاپ : چاپ شده
نحوه تهیه : فردی
زبان : فارسی
با ظهور اسلام در جزیرة العرب و گسترش سریع آن در سرزمینهای دور، تاریخنویسی نزد مسلمانان قوّت و تنوّع یافت. تاریخ جنگها، فرق، سرزمینها، ادیان، انبیا،خلفا و… از جمله محورهایی است که مورخان اسلامی بدان پرداخته اند و در باره هر یک، کتابهای مستقلی نوشته اند. از آن جا که اسباب نزول، نوعی تاریخ است، زیرا به زمینه ها و موجبات نزول آیه یا آیات می پردازد، همزمان با نگارش محورهای مختلف تاریخ و همزمان با نزول قرآن، مطرح گردید و سپس به صورت نوشته در آمد. البته با این ویژگی که اسباب نزول، در طول چند قرن به صورت غیر مستقل و در ضمن بحثهای تفسیری مطرح می گردید. در قرن سوم برای نخستین بار، علی بن مدینی ( 161 ـ 234 هـ) اسباب نزول قرآن را به صورت مستقل تدوین کرد. پس از او واحدی در قرن پنجم و ابوالفرج بن الجوزی در قرن ششم (519 ـ 597 هـ) و جعبری در قرن هفتم (640 ـ 732 هـ) و ابوالفضل بن حجر عسقلانی در قرن هشتم (773 ـ 852 هـ) و سیوطی در قرن نهم (849 ـ 911 هـ)،
آدرس اینترنتی